25 November 2005, Vooruit, Gent, Belgie

25 November 2005, Vooruit, Gent, Belgie
Kane in Gent….. Welke gek verzint het om daar een kaartje voor te kopen… Nou deze gek natuurlijk!!! Al in de aanloop naar het concert, tijdens een vreselijke melige chat avond, besloten Natas en ik dat we deze onderneming samen zouden gaan uitvoeren. En dat we er maar meteen iets mafs van zouden gaan maken. Dus laten we een hotel boeken en een nachtje doorhalen daar in Gent in plaats van doodmoe dat hele takkeneind terug te moeten na afloop. Kunnen we het ook eens een keer op een zuipen zetten!!! Dat is de pest als je altijd nog weer moet rijden na afloop…. Dus deze keer gaan we het heeeeeeeeeeeel anders doen.
Ik vind via internet een redelijk betaalbaar hotel dus wat staat ons nog in de weg???? Dikke pret en vreselijke plannen zijn de afgelopen tijd aan de orde van de dag geweest. Compleet met hele indrink sessies. Want ja… oefenen moet!!! Vooral als er mensen onder tafel gezopen moeten worden. Maar dan wordt het begin deze weer langzaam aan duidelijk dat het weer niet mee gaat werken. De voorspellingen worden hoe langer hoe gekker. Maar ach… wanneer kloppen de voorspellingen nou? Donderdag avond is het de avond van de DVD presentatie en de files op weg daar naar toe geven al een klein voorproefje van de ellende die er voor vrijdag verwacht wordt. Het regent pijpenstelen en in een slakkengangetje bereik ik Almere. Maar ach, positief ingesteld als ik ben ga ik er vanuit dat het morgen wel weer beter zal zijn en dan daarbij… dan is het licht en dus allemaal veel makkelijker te doen.
Als ik 's nachts terug thuis ben en in mijn bedje lig hoor ik de wind steeds harder tekeer gaan…. en de regen klettert op de ramen. Dan is het vrijdagochtend. Ik stort mij in het verkeer op weg naar de stad. Ik heb donderdag een nieuwe telefoon gekocht… een geweldige Nokia…. Jawel DE Nokia en die wil ik graag nog even ophalen voor we weggaan. Terwijl ik naar de winkel loop gaat mijn oude "koelkast" af. Natas aan de lijn. Wat zullen we doen? Ik ben niet bang uitgevallen dus ik ben voor gaan. Maar voor we werkelijk iets kunnen afspreken zegt mijn "koelkast" "Ik stop er mee!!!" en valt uit. Lekker dan! Ik snel mijn nieuwe telefoon opgehaald. In elkaar laten knutselen door de man van de winkel want ja…. Ik ben blonT en telefoons zijn niet mijn sterkste kant. Maar gelukkig doet het ding het en krijg ik hem met een half volle batterij mee. Dus het eerste wat ik doe als ik naar buiten loop is Natas terug bellen. We besluiten het nog even aan te kijken en om 11 uur weer met elkaar te bellen. Ik sjees snel naar Heemstede waar ik nog een tas op de kop moet zien te tikken voor Lieze. In de stromende regen maar dat mag de pret niet drukken.
Als ik klaar ben met mijn laatste boodschappen belt Natas weer. Het verkeer staat zo vast dat er geen doorkomen aan is richting Haarlem. Maar we hebben allebei het zelfde idee…. Pak de trein en dan komt alles goed. Dus Natas in de trein. Ik thuis proberen enigszins wijs te worden uit die telefoon en mijn zooi bij elkaar halen. Natas laat weten dat ze er bijna is en ik ga richting station om haar op te pikken. En dan, om 13.00 uur, 2 uur later dan de planning was, gaan we op weg. Op hoop van zegen. Waren er nog mensen die twijfelden of wij gek zijn…. Bij deze… twijfel niet meer! Wij zijn nu officieel GEK! Niets maar dan ook niets houd ons tegen om naar Kane te gaan. Zelfs geen weeralarm! Snel nog even de auto van voldoende drank (lees benzine) voorzien, Natas haar Tom instellen en dan storten wij ons in het verkeersgewoel. Maar eigenlijk gaat het best soepel…. Ik had me echt voorbereid op files van hier tot Tokio maar de files zijn nergens te bekennen. In ieder geval niet van die files zoals waar ik donderdagavond in zat. Files met constant optrekken en afremmen en waarbij je kramp in je been krijgt van het koppelen…
Dus in no time zijn we bij de grens. Tijd voor een plaspauze en nog even wat inkopen doen. Natas heeft weer eens ruzie met de kraan op het toilet en vind 4 losse blikjes Red Bull makkelijker dan een pak van 4…. Ach… BlonT. Maar dan gaan we snel weer verder want Gent is nog ver en we willen toch wel proberen de spits een beetje voor te blijven. Tot grote hilariteit van zowel Natas als mij blijft Tom ons steeds maar zeggen dat we links moeten aanhouden. Zou Tom een voorkeur hebben voor links??? Hij zegt steeds dat ik de linker baan aan moet houden. Dus als we politie tegenkomen en ze gaan zeuren dat ik onnodig links heb gereden, dan kunnen we Tom de schuld geven. Hij zegt dat ik dat moet doen, dus doe ik dat! En de voorkeur voor links van Tom levert ook hele bijzondere gespreksstof op….. Dat lukt goed. Tot we bij Gent zijn aangekomen. De Tom van Natas doet zijn uiterste best om ons de goede kant op te sturen, maar als de Belgen verzinnen om in 1 afslag 2 afslagen in te bouwen dan raken wij BlonTjes het spoor bijster. Dus zo sjezen wij een uur om en door Gent heen op zoek naar ons hotel. Achteraf was het reuze simpel om er te komen, maar ja achteraf is een koe in zijn hol kijken.
Om 5 uur hebben we dan eindelijk het hotel gevonden. Snel inchecken en de zooi naar de kamer brengen. Een kamer die er keurig uitziet…. Tot wij binnen zijn…. Dan is het in no time een puinzooi. Maar ach, kan ons het schelen! Wij gaan als een speer op weg naar de Vooruit. Die vinden we gelukkig in een keer. Al haal ik de nodige toeren uit om in de Gentse spits de overkant van een kruising te halen. Ja, dan moeten er ook maar geen schoolbussen midden op een kruising gaan staan als ik er langs wil! Verder fietsen er in Gent heel wat mensen rond die levensmoe zijn! Die doen er alles aan om onder je auto te komen. Maar gelukkig kan ik goed remmen en ontwijken….
De parkeergarage is ook zo'n favoriet onderdeel van het autorijden voor mij. Ik wordt door Natas keurig naar een ondergrondse garage gestuurd en stort me met Natas en de auto op hoop van zegen naar beneden. Gelukkig gaat ook dat allemaal goed en vinden we een prima plekkie. Snel spullen bij elkaar en op weg naar de Vooruit. Voor de deur staat een bekend busje. Dus gelukkig is dat ook allemaal goed gegaan zo te zien. Bij de ingang aangekomen kunnen we gelukkig binnen zitten want buiten is het kou en donker! En vanuit de zaal klinkt de soundcheck van Kane! Heerlijk alvast zo'n voorproefje! Daar kunnen we op ons plekje alvast van meegenieten. Binnen zitten al heel wat bekenden die ook hun leven hebben gewaagd om hier te komen. Gelukkig allemaal zonder kleerscheuren zo te zien. Iedereen wordt begroet en we gaan ook maar zitten. Even een geweldige avondmaaltijd naar binnen werken… bestaande uit een Twix en een blikje Red Bull… Na ons wordt het snel drukker binnen. Voor we het weten staat de hele ruimte vol mensen. Lieze is er ook en ik geef haar een tas vol bestellingen. De tas is gelukkig helemaal naar haar zin. En deze keer heb ik pindakaas met nootjes meegenomen. Hoop maar dat Joris die ook lekker vindt! En Lieze heeft ook iets heel moois voor mij bij zich. Een prachtige door haar gemaakte armband met de namen van mijn kinderen er in gegraveerd. Wat ben ik daar blij mee!!!!
Als we lekker zitten en het Nederlands en het Vlaams mij oren doet tuiten… (toch wel een beetje moe van het autorijden…) bedenken de mannen van de beveiliging dat we maar verder buiten moeten gaan wachten. Die zijn gek! Het is koud en het regent! Wij gaan niet zonder slag of stoot naar buiten! Eerst maar iedereen die na ons binnen is gekomen. Heel langzaam gaan er mensen met veel tegenzin naar buiten. Maar het schiet allemaal niet op. Overal wordt druk gediscussieerd over het nut van het naar buiten gaan. De mannen van de beveiliging worden er moe van en besluiten uiteindelijk het op te geven. We mogen binnen blijven staan. Dan wordt het dringen geblazen want iedereen moet door een kleine opening naar binnen. Ik wordt door de opening geperst, maar mijn tas hangt nog ergens in de menigte. Ik geef er een flinke ruk aan en dan kan ik rennen. Ik sjees naar een goed plekkie aan de linkerkant (weer links… wat hebben wij toch met links vandaag?!?!?!). Deze keer geen eerste rij, maar oke, we staan goed. Natas komt ook aangerent en niet veel later staat er een heel groepje bekende Hollanders en Vlamingen bij elkaar. Gezellig. Alleen blijft iedereen staan en wordt het al snel vreselijk dringen geblazen. Meteen gaan zitten levert je altijd veel meer ruimte op! We moeten nog even wachten. We komen de tijd wel door. Maar het is gekkenwerk om de jassen weg te krijgen naar de garderobe dus een poging tot drank halen zet ik al heel snel uit mijn hoofd.
Om 8 uur moet het feest beginnen, maar Kane zou Kane niet zijn als ze op tijd beginnen en dus wachten we nog even (vol ongeduld) verder…. De minuten tikken weg. En dan eindelijk is het zo ver. Het licht gaat uit, het publiek begint te juichen en de eerste klanken van Go vullen de zaal. We gaan LOS!!! Heerlijk! Hier doen we het allemaal voor. Dinand komt als laatste op en wat al bij de ingang werd gefluisterd is waar. Dinand is weer DONKER!!! Hij heeft de weg naar de kapper weer weten te vinden en nu nog een fles Pokon er op de boel laten groeien en dan zijn er weer heel wat mensen gelukkig. Het concert gaat in sneltreinvaart. De energie spat van het podium. De mannen hebben er zin in dat is duidelijk! Het is zingen, dansen, springen en genieten geblazen! Alle vermoeidheid van de reis is verdwenen! Wat is dit heerlijk! Er wordt een geweldige setlist afgewerkt waarin alles wat Kane tot Kane maakt aan bod komt.
Veel te snel naar mijn zin is het gedaan met de pret. Maar het zaallicht gaat nog niet aan dus komen de mannen terug voor een toegift. En wat voor één! Voor het eerst in tijden staat "All along the watchtower" weer op het programma in een meesterlijke uitvoering. Dinand viert feest op het podium EN in de zaal. Dennis trekt alle snaren van zijn gitaar kaal en gaat helemaal uit zijn dak. Maar ook Martijn laat zich niet onbetuigd en Manuel gaat los. En Nico ondersteunt de hele zaak meesterlijk. Na dit feest gaan we over in "All I can do" het contrast is groot, maar toch is het een geweldige overgang. Als laatste is Fearless aan de beurt. De mannen zijn helemaal kapot gespeeld, dat kan niet anders. We blijven na afloop nog even bij het podium wachten want Natas wil de setlist van Dennis nog hebben. Deze keer krijgt ze er twee en dus staat ze er geheel vrijwillig ook één aan mij af, de schat! Maar er is meer… nog veel meer….
De mannen hebben een signeersessie als einde van de avond in petto. Linda heeft mij haar Crow cd meegegeven want daar wil zij al een tijd een krabbel op hebben van Dinand. Dus stort ik me in het gewoel en wacht…. En wacht…. En wacht… Natuurlijk willen de mannen eerst even op adem komen dus wachten we geduldig. En lol hebben we zo ook wel! We zingen en we lachen. En af en toe brullen we wat onzin door de ruimte… Ach iedereen weet in ieder geval dat we binnen zijn…. Dan komen de mannen binnen en nemen plaats achter een tafel en langzaam maar zeker kunnen we opschuiven richting de mannen. Al wachtende kom ik door iemand (weet echt niet meer door wie) op het idee om Dinand gelijk ook even een krabbel op mijn nieuwe foon te laten zetten. Dan is het pas een echte Kane telefoon! Het liefst zou ik natuurlijk alle mannen op dat ding laten kladderen, maar zo groot is mijn nieuwe "koellast" niet.
Als we eindelijk aan de beurt zijn sta ik als eerste oog in oog met Dennis. Om ook iets te hebben waar Dennis en Martijn op mogen kladderen duw ik hem de setlist onder zijn neus. En wat doet hij??? Hij schrijft er DIEF! op. Waar is dat nou weer goed voor??? Wat heb ik gestolen dan? Ik ben nog wel zo lief dat ik spekkies voor hem heb meegenomen. Oké we hebben ze zak al open gemaakt en half leeg gegeten, maar hij mag er ook wel een paar. Alleen trekt hij de zak uit mijn handen en blijft die bij hem achter als ik door wordt geduwd naar Martijn. Die krabbelt ook wat op de setlist. Pas later zie ik dat er "Setlijst!" staat. Beetje melig mannen? Als laatste sta ik bij Dinand voor zijn neus. Dan klapt mijn grote mond altijd helemaal dicht. Dus ik leg al mijn zooi op tafel en zeg "Ik heb wel een heleboel bij me hoor…" Waarop ik een droog "Zoals altijd" terug krijg. Hoezo dat nou weer??? Zodra Dinand de Crow cd ziet begint hij te lachen en zet "O nee he" maar zet keurig zijn krabbel en zet er zelfs op mijn verzoek nog "voor Linda" bij. Dan duw ik hem mobiel onder zijn neus, die ook van een krabbel wordt voorzien en ook de setlist krijgt een krabbel. Voor ik nog iets kan zeggen moet ik verder….
Dus zoeken we de rest van de groep maar weer op. Hebben dikke pret met elkaar en willen echt de sneeuw die inmiddels dik valt niet in. We snappen maar niet waarom Dennis DIEF! heeft geschreven dus ga ik weer in de rij om hem dat te vragen. De rij is niet meer zo lang en dus sta ik al snel weer voor Dennis zijn neus. Zogenaamd om de spekken terug te halen. Maar die zijn zo goed als op! Dus vraag ik wat hij met dat "dief" bedoelt. Ik krijg geen antwoord, maar hij vraagt wel of ik de setlist nog een keer wil geven. Ik verwacht dat hij er nu een krabel op gaat zetten, maar wat doet hij???? Hij zet er nog 2 keer een "!" achter. De beveiliging vind dat ik door moet lopen een dus niets wijzer ga ik maar weer. Nou ja…. Dan maar niet.
We gaan naar buiten en nemen afscheid van iedereen die in dit hondenweer nog helemaal terug moet naar Nederland. We wensen ze veel succes en drukken ze op het hart voorzichtig te zijn. En dan gaan we met Lieze, Joris, Deef en Ice nog even wat drinken in het café van de Vooruit. Gezliig nog even nakletsen. De tijd vliegt en na een paar drankjes (zonder alcohol want dat kan nu echt niet) is het tijd om naar het hotel te gaan. Tom brengt ons er met wat moeite weer naar toe en dan is het toch echt einde van de dag. We maken nog wat fotomomentfoto's en een bakkie thee en dan gaat het licht uit. Het kost me een wat moeite om in slaap te komen, maar dan ben ik vertrokken….
Om kwart voor 8 gaat de wekker al weer. En nog geen uur later zitten we aan het ontbijt. Een prima ontbijt! Daarna pakken we onze spullen bij elkaar en gaan we na het sneeuwvrij maken van de auto op weg. Tom wijst ons weer de weg. Een andere als op de heenweg, maar dat mag de pret niet drukken. De wegen liggen nog vol met sneeuw en er is op de snelwegen veelal maar 1 baan begaanbaar. Dus erg snel gaan we niet. Maar het is zeker beter dan afgelopen nacht. Gelukkig hebben een aantal mensen vannacht nog wel even laten weten dat zij veilig thuis waren. We gaan al snel de grens over en de reis lijkt behoorlijk voorspoedig te gaan. Al worden we nog wel door een paar meeuwen aangevallen. Die willen niet weggaan van de weg dus ga ik er maar om heen. Maar dan gaat de auto ineens gek doen. Hij vindt kennelijk dat we te langzaam gaan en gaat uit zichzelf harder rijden… heel spooky! Ik rem, wat gelukkig wel gaat en de toerenteller gaat uit zijn dak. Boelkloedig draai ik het contact uit en draai de vluchtstrook op die gelukkig redelijk sneeuwvrij is. Wat te doen? Niet ver voor ons staat ook al een auto met pech…. We wachten een paar minuten. De motor begint niet te roken of zo en er gebeurt ook verder niets vreemds. Ik besluit de auto te starten en te kijken wat er gebeurt. Hij start als een zonnetje en zonder gekke dingen kan ik verder rijden. In he begin toch wel een beetje gespannen maar al snel weer alsof er niets gebeurd is.
Tot bij Haarlem gaat het verder goed. Maar bij het stoplicht van het Rottepolderplein valt de motor ineens uit! Wat nu weer. Gelukkig start hij wel weer. Daar gaan we weer… Bij een volgend stoplicht wil de motor niet goed stationair lopen. Dus met de zenuwen dat hij niet meer verder wil rij ik naar het station waar ik Natas op de trein zet. En dan alleen verder naar huis. Wonder boven wonder doet de auto verder niet raar meer en loopt bij goed. Wat dat nou allemaal was…. Geen idee. Maar ik laat hem wel even nakijken! Ik ben behoorlijk moe van de reis en alle belevenissen. Maar de energie die ik weer van Kane heb gekregen maakt alles goed!!!!! Daar doen we iedere keer weer al die rare dingen voor!
Maar misschien wordt het tijd voor een nieuwe hobby…. Punniken of kantklossen of zo…. Want deze hobby kost je jaren van je leven!!!! Maar goed… dit Kane jaar zit er nog niet op! We gaan op naar Ahoy! Twee dagen Kane!!!!! Een perfecte afsluiting van een perfect Kane jaar!
Anna