13 Augustus, Almere Strand, Almere

KANE @ Almere Beach.
Dit maal niet een verslag van eiger hand maar van Denn=..Bedankt hiervoor..
De één die staat ’s-morgens vroeg om 6 uur op om zo vroeg mogelijk in Almere te zijn, de ander staat op om eerst nog te gaan werken. Dat laatste overkwam mij dus in dit geval. Zaterdagmorgen kon ik dus met een giga tegenzin aan de slag op mijn werk om om 15.00 uur met een sneltreinvaart naar huis te gaan, douchen, omkleden en in de auto naar Almere.
Omdat vrienden van ons ook meegingen en de tickets nog niet hadden, spraken we af bij de McDonald’s afslag 4 langs de A6 in Almere. Dat hebben we dus geweten. We waren er redelijk “vroeg”, echter doch kon men er niet om heen dat er iets gaande was in Almere dit keer. De vestiging daar heeft een topomzet gehad dat kon niet anders deze dag.
Na een snelle hap konden we niet om de P-borden heen die ons verwezen naar een geïmproviseerde parkeerplaats waarna we in bussen konden stappen die ons naar het terrein brachten. Tijdens de rit er naar toe begon bij mij de vraag naar boven te komen, hoe men in vredesnaam deze locatie heeft kunnen vinden ?? Normaliter zoekt men een locatie op met makkelijke toegangswegen maar in dit geval komen de promobeelden van dit concert met de Hummer, de parasprong e.d. helemaal tot zijn recht en kon het niet anders zijn dat we ook kwamen op een bijzonder uitzonderlijke locatie.
Na een tocht van ca. 20 minuten in de bus kwamen we aan op het terrein waar de klanken van Relax (het voorprogramma) al veel en veel beter klonken dan de geluiden van U2 in de Arena. Dat het geluid al goed was deed mij al meer dan dat want na U2 had ik dat wel gehad, jammer.
Een kleine wandeling over een dijkje en men werd letterlijk in de huid van KANE getrokken. Diverse beelden en signalen deden mij herinneren aan vele eerdere concerten van KANE. Er hangt altijd iets aparts in de lucht wat je elders niet vind, ik weet niet wat het is maar je voelt gewoon dat het goed zit.
De eerste zandkorrels bekropen via mijn broekspijp mijn schoenen in en hier hadden we zolang op moeten wachten. Een concert op een strand en het liefst met een ondergaande zon. De weergoden konden ons hier een klein beetje aan voldoen door het nagenoeg droog te houden en de temperatuur aangenaam te maken. De zon liet ons in de steek maar daar tegenover kregen we vanuit de regie omtrent de lichtshow wel even iets voor terug deze avond.
Na een klein uurtje genoten te hebben van de mensen om ons heen en vele vrienden die zo langzamerhand ook het terrein hadden benaderd kon dan na een lange wens eindelijk dit concert beginnen. De eerste klanken …………………. ik krijg het er nog koud van, zo diep en gepast het kon al niet meer stuk. Eindelijk, eindelijk na een lange tijd weer KANE live te horen heeeeeeeeeerlijk !!!
Voor het eerst stonden we ook op een wat grotere afstand van het podium als normaal maar dat mocht de pret zeker niet drukken. Vlak naast de VIP-tribune hadden we een megaoverzicht van wat ons werd voorgeschoteld.
Het was voor mij al even geleden dat ik dus KANE weer Live heb horen spelen en je kunt het merken ook. Een band van wereldklasse en vraag mij ook af wat ze hier nog in dat kleine Nederland doen. Niet dat ik ze kwijt wil. Hier staat een band te spelen wat een vergelijking verdiend met jongens zoals U2 of zelfs beter, serieus. Een wereldband op en top en mogen van geluk spreken dat we ze zo nu en dan nog kunnen bewonderen in Nederland of de landen om ons heen !!
Een giga geluid (gelukkig), een lichtshow waar men zelf ook zeer tevreden was, een opzwepend publiek, een megaomgeving en een perfect weer. Zelf bij Rain Down On Me bleef het bij ons althans droog terwijl het wellicht elders op het terrein begon te miezeren. Zo groot was het terrein en dat kon maar zo natuurlijk. Bij ons bleef het gelukkig droog al trokken sommigen van ons wel de gratis uitgedeelde Poncho’s uit om zich helemaal in te leven. Zelf hadden wij een stuk zeil meegnomen van ongeveer 35 m2, hier werd ook gretig gebruik van gemaakt en deden wij met zo’n 100 man onder dat zeil onze eigen regendans, één groot feest.
Alle grote nummer passeerden de revue en de setlist was overweldigend. Net als op JAVA werd ook Dreamer gespeeld, Dinand super !!! Doordat wij op grotere afstand stonden had je al die mobieltjes moeten zien, prachtig !! Dit was net zo mooi dan wel mooier dan het verzoek van Dinand om de beelden van Robbie Williams te evenaren. Stilzwijgend luisterend naar Dreamer en kijkend op de twee mega-schermen was dit veel mooier, al die verlichte schermpjes.
Daarna was Damn Those Eyes aan de beurt en dat raakt bij mij altijd de gevoelige snaar dus mijn avond kon niet op.
De hele avond was top en bij deze wil ik namens nog eens een ca. 31999 mensen en een ieder die rondom in de bootjes dit hele spektakel mochten aanschouwen Dinand, Dennis, Martijn, Manual, Nico en niet te vergeten al die honderden (misschien wel een duizend?) mensen achter de schermen enorm bedanken voor deze onvergetelijke avond.
De terugreis op zich moet ik zeggen was wat minder. Het vervoer terug naar de auto’s met de pendelbussen was wat verwarrend en liep niet helemaal gesmeerd. Maar dat mocht de pret allemaal niet drukken. Het was nog steeds droog en we maakten er nog een mooie afterparty van op onze eigen manier.
Helaas gaat AHOY niet door heb ik gehoord dit jaar. Gelukkig nog een concert te goed in Den Haag en zou oooooooooo zo graag ook nog naar Gorinchem willen. Wie heeft er nog 2 kaarten ???
Nu wachten op de DVD en de komende dagen foto’s en verslagen bekijken en lezen via de diverse site’s
KANE, thnx
Greetz Denn=
Foto's met dank aan Carola, Dimitra en Bernard..