25 Mei 2005- Bibelot, Dordrecht

25 mei 2005, Bibelot, Dordrecht
Eindelijk was het dan zo ver. Tijd voor de try out die een try after werd. Ruim op tijd zijn Linda en ik deze keer op weg gegaan naar Dordrecht. De reis verloopt voorspoedig….. tot we in Dordrecht komen. Net als bij het halen van de kaartjes verdwalen we weer hopeloos. Maar ja dat is inmiddels traditie dus maken we er ons totaal niet druk om. En wat zien we overal langs de kant van de weg???? Grote reclameborden voor Kane in Almere. Die lokken om bekladt te worden. Maar niet nu… veel te veel getuigen hahahaha We zijn nog ruim op tijd. Als we dan in het centrum zijn aangeland is het zoeken waar we nou zijn moeten. We zijn doodsbang dat we weer in voetgangersgebieden terecht komen net als met het kaarten halen. Midden in de nacht is dat niet zo’n probleem, maar nu….. we rijden heen en weer en komen alleen maar opgebroken straten en afgesloten straten tegen… Dan maar op zoek naar een parkeerplaats…. Veel zin om te zoeken hebben we niet meer en planten de auto in de eerste de beste parkeergarage die we tegenkomen. Goedkoop is anders, maar we zien wel. Zonder veel moeite lopen we naar de Bibelot. Daar gekomen zitten er al de nodige mensen op de trap. Gezellig!!!! We sluiten aan. Maar Linda moet wel heeeeel nodig naar de wc. Die gaat op stap om veeeeel later weer terug te komen. Nou ik vermaak me zo ook wel.
Linda brengt avondeten mee en van alles wat er te koop is neemt ze een broodje kaas mee en als er nou iets is dat ik niet lust….. Joepie!!! Nou ja neus dicht en eten maar. Toch blij als ik even later nog een stuk pizza van Marian mee kan pikken. Die had het geweldige idee om de pizzakoerier te laten komen!!! Dat is er een om te onthouden zeg! Nog even een plaspauze bij de lokale kroeg, waar ze niet weten wat ze overkomt met al die vrouwen die even komen plassen…. Maar ze vinden het daar best! Dan gaan eindelijk de deuren open. Zoals altijd naar buiten toe en dat valt niet mee, vooral niet als er voor de deur een trap is en iedereen naar voren duwt en daarmee de deuren weer net zo hart dicht duwt als dat ze open proberen te gaan….. Maar goed het gaat en dan krijgen we de controle. Deze keer iedereen stuk voor stuk. Heel grondig, maar daardoor kan je wel rustiger naar binnen als je eenmaal door ben. Maar uit gewoonte ga ik toch weer rennen….
Linda was al even voor mij door de controle en heeft een geweldige plek voor ons op de eerste rij, recht in het midden!!! Dat wordt genieten! We willen eigenlijk nog een poosje op de grond zitten tijdens het wachten. Maar deze keer wordt er zo geduwd dat dat niet echt gaat. Dus staan dan maar. Al snel wordt het vreselijk warm. Drinken halen dan maar…. Moet je alleen wel eerst een uur in de rij voor de muntjes… En dan door de massa proberen terug te komen naar je plekkie. Eindelijk is het dan weer zo ver. De eerste tonen en alles is vergeten. Nu draait het alleen nog maar om Kane!!!!
In eerste instantie lijkt alles prima te gaan, de inmiddels gebruikelijke setlist wordt ingezet met Go. Maar dan onder Hol don (dat in plaats van Believe it wordt gespeeld) gaat er kennelijk wat fout in de ogen van Dinand. Martijn krijgt op zijn lazer… Wat ik daar van denk… laat ik dat maar in het midden laten. Het is jammer van het concert. Het kost even om weer in de stemming te komen. Maar als we denken dat het afgelopen is krijgen we nog een paar geweldige toegiften. De eerste is een geweldige Believe it. En dan gaan de mannen een tijdje het podium af maar komen terug voor Mother en Rain down. Het was warm, het was kicke en het was balen. Maar het was het allemaal weer helemaal waard!
Na afloop eerst naar de bar. Vocht moeten we hebben! En dan naar buiten. Wat een drukte zeg. Zo veel mensen heb ik nog niet eerder zien staan wachten!!!! Wij gaan een eindje uit de drukte staan. Na een tijdje komt Martijn langs. Ondanks alles heeft hij alle tijd voor een praatje en een foto. Ik ben nogal melig geworden en probeer hem de belofte dat hij een paar posters van Almere bij mij komt af geven af te dwingen… Woon toch vlakbij….. Nou hij beloofd niets…. Wel kladdert hij mijn tas even onder. Niet zo groot Martijn…de rest moet er ook nog op. Nou met alle hartjes, bloemetjes, zonnetjes en zo voort kunnen er dus mooi geen handtekeningen meer bij en heeft Martijn een ere plekkie op mijn tas. En dat heeft hij eigenlijk ook wel verdiend dus dat laten we lekker zo! Martijn gaat er vandoor en niet veel later gaan Dinand en Dennis er vandoor zonder ook maar even tijd te maken voor de wachtende meute… Jammer maar helaas…. Wij gaan ook maar eens op zoek naar de auto. En dan op weg naar huis… Nu is het stil op straat en de Almere borden lokken….. We kunnen het niet laten en kladden er 1 helemaal onder hahaha de rest laten we maar met rust…. Op weg naar huis. Het is weer laat, we zijn moe, maar voldaan…… Wanneer mogen we weer? Anna.