Back to menu

Meteen naar de foto's

Try Out Melkweg Amsterdam, 09 Mei 2005 Toen een paar weken geleden de data van de try outs bekend gemaakt werden was het optreden in de Melkweg meteen één van de optredens waar ik graag bij wilde zijn. Met wat mazzel was het gelukt om er een kaartje voor te scoren. Dus op naar de Melkweg……… Ik moet eerlijk bekennen dat ik de dagen voorafgaande aan de maandag nog niet echt in de juiste Kane stemming kon komen. Waarom me dat niet lukte weet ik niet. En ook maandag was een vreemde dag. Eerst moest ik na een week vakantie gewoon naar mijn werk. Omdat het vakantie was en we een aantal dagen gesloten waren was het vreselijk druk op mijn werk. Er moest flink worden aangepakt om de achterstand van twee dagen in te lopen. Dat hielp ook niet echt om in de juiste stemming te komen. Maar gelukkig kon ik een uurtje eerder weg, en om twee uur ging ik dan ook richting Amsterdam. Met de auto die ik in de Arena ging parkeren. Nou ben ik daar al best een paar keer geweest, maar toch kreeg ik het weer eens voor elkaar om verkeerd te rijden……. Gelukkig had ik het snel door en niet veel later zat ik op de goede weg. Het parkeren in de Arena is een eitje en verder met de metro en de tram is ook een makkie als je vooraf alles goed uitzoekt. Op het Leidseplein aangekomen met de tram moest ik toch even vragen hoe ik nou bij de Melkweg moest komen. De vorige keer dat ik er was stond de auto namelijk in een nabijgelegen parkeergarage en kwam ik dus van een hele andere kant. Maar om kwart over drie was ik er dan toch. Er zaten al een aantal die-hards te wachten en de sfeer was gezellig. Steeds kwamen er bekenden bij. Martijn kwam voorbij en werd even luidruchtig welkom geheten (zal verder geen namen noemen door wie hahaha). En een poosje later liet Dennis zich ook zien…. Daar achter die paal…. Waar dan…. Nou daar! Ik zie hem niet! Nee muts hij staat achter je hahahahaha En ook Martijn kwam even gedag zeggen. Moet zeggen dat ik dat echt super vind dat ze dat even kwamen doen! En hoewel het jammer is dat Dinand dat niet doet, begrijp ik best dat hij dat niet ziet zitten. Hij was inmiddels wel, samen met zijn vriendin, gearriveerd. Het werd tijd om wat te eten gaan scoren. Op zoek dus naar de Mac Donalds. Even een vette hap naar binnen werken en naar de wc. Terug bij de Melkweg was iedereen al in de rij bij de deur gaan staan. Waarom iedereen zo vroeg, ruim 2 uur voor de deuren open zouden gaan, al strak in de rij stond was me een raadsel???? Maar we hebben ons dus ook maar in de rij opgesteld. En dan nog maar even wachten. Om een uur of 7 (volgens mij) moeten er ineens hekken worden geplaatst waarmee we richting de juiste ingang moeten worden geperst. Daardoor wordt de rij behoorlijk in elkaar geperst. Niet bepaald prettig!!!! Ruim na 8 uur gaat eindelijk de deur open en ik wordt werkelijk naar binnen geperst! Alles zit klem, mijn armen en zelfs mijn haar!!!! Prettig is anders, maar goed ik ben binnen en heb een prima plekje op de tweede rij tussen de plek waar Dinand straks zal staan en Manuel. Omdat we buiten lang hebben moeten staan in de rij, gaan we nog maar even op de grond zitten om bij te komen. Even na 9 uur gaan we staan en begint de spanning te stijgen…. Achter de gordijnen gebeurt nog steeds van alles. Ook vlak bij ons in de buurt is het ineens raak. Een keiharde knal en dan blijkt dat iemand echt volledig onderuit is gegaan. O jee… gaan we nu Di-rect taferelen krijgen met flauwvallende fans??? Het duurt even voor we duidelijk kunnen maken wat er is gebeurd, maar dan komen er toch mensen van de Melkweg het “slachtoffer”weg helpen…. Maar dan half 10, is het eindelijk zo ver. De gordijnen gaan open! Een luid applaus stijgt op. Het gaat los, maar in eerste instantie wel heel ingetogen. Kippenvel! Anders kan ik het niet zeggen. Daarna gaan we over op Something to Say en de zaal explodeert! Wat een energie komt er los. Heerlijk is dat. De hele avond schieten allerlei emoties door mijn lijf en volgens mij door het hele publiek. Bij het nummer dat Dinand voor Deam Maddy heeft geschreven hou ik het echt niet meer. De emoties lopen zo hoog op dat er toch even een traan vloeit. Wat een prachtig nummer! Maar zo zijn er meer. De spanning in de zaal, maar ook op het podium is voelbaar. Het is een heel ander concert dan ik de laatste keer in België op Rock Ternat gezien heb. Er worden alleen nummers van het nieuwe album gespeeld en volgens mij in de volgorde waarop ze op het album staan. Dat maakt dat het publiek niet alle nummers kent en vaak ook aandachtig probeert te luisteren. De hele avond vliegt voorbij en is voor mij perfect. Op één klein incident na….. Tijdens het laatste nummer, Love for the sake of life, vond iemand het nodig om heel hard door een rustig ingetogen moment te gaan blèren om een kusje….. Hoe dom kan je zijn!!!! Sorry hoor, het “lekker ding” van eerder op de avond was nog wel grappig en niet zo heel slecht getimed. Dinand kon er nog wel om lachen en er een grapje over maken. Maar dit sloeg werkelijk alles! Eigenlijk zijn er maar weinig woorden die het gevoel van de avond treffend kunnen omschrijven. De emoties, de kippenvel, de ontlading….. je moet er bij zijn geweest denk ik! Na afloop blijf ik niet zo heel lang hangen. We gaan met een groepje terug naar de auto’s die in de Arena geparkeerd staan. De avond zit er op, het gevoel blijft hangen. In de auto terug heb ik niet zo heel veel behoefte aan muziek. De avond spookt nog door mijn hoofd…….Groetjes Anna Foto's met dank aan Andrea.